Tagarchief: Palestina

De twee maten van de Eerste Wereld XVI: ISraëls ziel (niet meer) witgewassen? Meer dan tweehonderdzeventigº journalisten vermoord

13/08/2025BlogAbdel Raouf Shaat, Abdulrahman Ismail, Ahmad al-Louh, Ahmed Abu Aziz, Al Jazeera, Al-Haq, Ali Abunimah, Ali Shaib, Amal Khalil, Amal Mohammed Shamali, Anas Al-Sharif, Anas Fteiha, Anas Ghoneim, Ayat Khadoura, CPJ, ELSC, Fadi al-Wahidi, Farah Abu Ayyash, Fatima Ftouni, Fatima Hassouna, Gaza, Geoffrey van Leeuwen, Gerechtshof Den Haag, Ghofran Harun Warasneh, Google, Hamza al-Dahdouh, Hassan Aslih, Heidegger, Hind Rayab Foundation, Hisham al-Nawajha, HRW, Hüseyin Dogru, Hussam al-Masri, Ibrahim Zaher, Impunity Index, islamofobie, Ismail Abu Hatab, Ismail al-Ghoul, Ismail Baddah, Israël, Janneke Stegeman, Jodie Ginsberg, journalisten in Gaza, Landgericht Frankfurt, Mahmoud Wadi, Mariam Abu Daqqa, Moamen Aliwa, Moaz Abu Taha, Mohammad Salah Qeshta, Mohammad Salama, Mohammed Al-Khaldi, Mohammed Balousha, Mohammed El-Kurd, Mohammed Ftouni, Mohammed Mansour, Mohammed Noufal, Mohammed Qreiqeh, Mohammed Wishah, Mustafa Thuraya, Nermin Haboush, Netanyahu, Palestina, Pankaj Mishra, Racisme, Rami al-Rifi, Rutte, Saad Jundiya, Sahat Media Platform, Salam Khalil, Samer Abudaqa, Saskia Pieterse, Shireen Abu Akleh, Suleiman Haijaj, Trump, Von der Leyen, Wilders, Yahia Barzaq, Yahya Sobeih, Yesilgöz, YouTube, YouTube wist filmpjes, Zaynab Farajsyntaxisadmin

Het Committee to Protect Journalists (CPJ)*

lists Israel as ‘A Top Jailer’ of Journalists since 2023

Ik voeg eraan toe:

en een Top Killer since 1924

ruim een eeuw politiek-racistisch geweld.

30 januari 2026:
Zeker negenentwintig (29!) journalisten zitten ergens in Israël gevangen. Farah Abu Ayyash is een van hen, zij zit sinds 6 augustus 2025 zonder aanklacht vast (‘arbitrary detention’), waarvan minimaal 55 dagen in volledige isolatie in een ijskoude cel. Haar familie mag geen contact met haar hebben. Ze wordt dagelijks systematisch en hard geslagen, vernederend naakt gefouilleerd, uitgescholden en gekleineerd.
Lees in mijn blog wat het nog meer betekent om in Israël een gevangene zijn:
https://syntaxis-sylviavandegarde.nl/2025/12/06/israel-voert-een-de-facto-staatsbeleid-van-georganiseerde-en-wijdverbreide-marteling-en-mishandeling-in-gevangenissen-met-goedkeuring-van-ons-westerlingen/

º 28 januari 2026:
het aantal vermoorde journalisten uit Gaza is opgelopen tot zeker tweehonderdzestig, maar vermoedelijk werden meer dan driehonderd (300!) journalisten gedood.

28 maart 2026
Libanon
Al Manar-verslaggever Ali Shaib, Al Mayadeen-verslaggever Fatima Ftouni en haar broer, de cameraman Mohammed Ftouni werden door Israël met een gerichte aanval onder vuur genomen in hun auto. Ze zijn dood. https://www.standaard.be/buitenland/libanezen-rouwen-om-drie-journalisten-die-gedood-werden-bij-israelische-aanval/144754116.html

Shireen Abu Akleh Ghofran Harun Warasneh
Amal Khalil Zaynab Faraj
Amal Mohammed Shamali Fadi al-Wahidi
Mohammed Qreiqeh Anas Al-Sharif
Mohammed Noufal Ibrahim Zaher
Moaz Abu Taha Moamen Aliwa
Mohammed Al-Khaldi Mariam Abu Daqqa
Hamza al-Dahdouh Salam Khalil
Fatima Hassouna Mustafa Thuraya
Ismail Baddah Suleiman Haijaj
Hussam al-Masri Ahmed Abu Aziz
Samer Abudaqa Mohammad Salama
Mohammed Mansour Hossam Shabat
Hassan Aslih Ibrahim Zaher
Moamen Aliwa Hisham al-Nawajha
Mohammed Balousha Ahmad al-Louh
Ismail al-Ghoul Rami al-Rifi
Ayat Khadoura Samer Abudaqa
Yahia Barzaq* Mahmoud Wadi**
Ismail Abu Hatab Mohammad Salah Qeshta***
Abdel Raouf Shaat*** Anas Ghoneim***
Mohammed Wishah Nermin Haboush (en haar dochtertje Leen) Yahya Sobeih Amal Khali (Libanon)
en hun tweehonderdvijftig, inmiddels meer dan driehonderd vermoorde collega’s
Al Jazeera heeft alle namen**** Vaak werden familieleden mee vermoord.

Lees Perfecte slachtoffers van Mohammed El-Kurd voor een terecht boze weergave van de aspecten van de Israëlische bezetting van Gaza en de Westelijke Jordaanoever
en de impact van het grote wegkijken en de grove ontmenselijking door Westerse machthebbers, mogendheden, media, bedrijven en burgers.

Ik heb een paar maanden niet over de walgelijke praktijken van Netanyahu en de zijnen (Trumpf, Rutte, Schoof, Yesilgöz, Merz, Macron, Stoffer, Von der Leyen (‘automatisch verwijderen’), Bikker, Wilders enz. enz.) geschreven omdat ik er geen woorden meer voor vond.
Ik sloot mijn ogen en hield mijn gemak niet, protesteerde roffelend waar ik kon
en keek misselijk naar de smerige lafheid van de Tweede Kamer (die demissionair gewoon haar misse daden vervolgt), naar de EU, de VS en naar de Navo
met hun ahistorische retoriek die het machtsverschil tussen bezetter en bezette opzettelijk totaal ontkent.

Nu heeft ISraël met goedkeuring en geld van bovengenoemde wezens en instituten
de Palestijnse Al Jazeera-journalist en activist
Anas Al-Sharif vermoord

– ‘O o o’ roepen de Nederlandse Tweede Kamer en de EU schijnheilig –

en met hem Mohammed Qreiqeh, Ibrahim Zaher, Mohammed Noufal en Moamen Aliwa, vier Al Jazeera-journalisten die net als Al-Sharif weigerden om de genocide in Gaza te verzwijgen. Mohammed Al-Khaldi, als journalist werkzaam voor het Sahat Media Platform, en Saad Jundiya, een Palestijnse student, werden eveneens om het leven gebracht*.

‘Vrienden van de klootzak
zijn vijanden van de mens’.
Exárchia, 2022.
Foto: Sylvia van de Garde

De Hind Rayab Foundation heeft de namen van de verantwoordelijke Israëlische militairen openbaar gemaakt:
https://www.hindrajabfoundation.org/perpetrators
en eist hun onmiddellijke arrestatie.

‘Nou nou,’ roepen de Tweede Kamer en de EU, ‘nou nou – moet dat echt?’

Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld XVI: ISraëls ziel (niet meer) witgewassen? Meer dan tweehonderdzeventigº journalisten vermoord →

Het amorele verschil tussen de NOS: het ene vingertje is even lang

21/01/2025BlogAl-Haq, Anas Fteiha, Bart Rutten, BBC, ELSC, Gaza, Gerechtshof Den Haag, Hamas, Israël, Khaled A. Beydoun, Landgericht Frankfurt, Leo Kwarten, LobbyControl, Mahmoud Jouda, Malcolm X, Mohammed El-Kurd, morele standaard, NOS, Oslo-akkoorden, Oxfam Novib, Palestina, Peter Malcontent, slachtoffernatie, staatsgeweld, staatsjournalistiek, terroristen, The Right's Forum, Tweede Wereldoorlog, victim blaming, wapenstilstand, Wilhelmina, Yahya Sinwar, YouTube, YouTube wist filmpjessyntaxisadmin

‘If you’re not careful, the newspapers will have you hating the people who are being oppressed, and loving the people who are doing the oppression.’ Malcolm X

De met publieke gelden betaalde NOS-nieuwssite liet zich vanmiddag om 14.25 bij monde van Bart Rutten onder de kop: ‘Waarom Israël veel gevangenen ruilt voor weinig gegijzelden’
weer eens van zijn partijdige kant zien, om het eufemistisch uit te drukken*.

De kop refereert aan een wanverhouding die vaker opvalt in de oorlog die Israël tegen de Palestijnen voert**:

Detail van een wandschildering door een onbekende tekenaar.
ΕΜΣΤ, Athene. foto: Sylvia van de Garde

Lees verder Het amorele verschil tussen de NOS: het ene vingertje is even lang →

Vernietiging om de vernietiging zelf: ‘een hogere poëtische gerechtigheid’.

19/01/2025Blog42 dagen, aanhoudende Nakba, Al-Haq, Anan Fteiha, Antony Loewenstein, Bob Dylan, burgerdoelen, carte blanche, concentratiekampen, Elaine Scarry, ELSC, Europa, fase 1, fase 2, fase 3, geallieerden, gegijzelden, Gerechtshof Den Haag, gevangenen, gijzelaars, holocaust, Houthi's, HTS, Ilan Pappe, Israël, Jemen, Jenin, John J. Mearsheimer, Landgericht Frankfurt, Libanon, LobbuControl, Mahmoud Jouda, Mohammed El-Kurd, Nakba, nazi-Duitsland, naziverleden, Netanyahu, Palestijnen, Palestina, Rutte, Stephen Walt, Syrië, The Palestine Laboratory, verdrag, verwoesting, Von der Leyen, VS, W.G.Sebald, wapenhandel, wapenstilstand, Westelijke Jordaanoever, zakeninstinctsyntaxisadmin

De handel die oorlog heet

‘For you don’t count the dead
when God’s on your side’ Bob Dylan

Je kunt je afvragen of de vrijwel nooit becommentarieerde geallieerde bombardementen op Duitse steden (dus op burgerdoelen) aan het eind van WO 2
een carte blanche creëerden voor de gruwelijke bombardementen door de Eerste Wereld op dorpen en steden in Vietnam, Cambodja en Korea, in Afghanistan, Irak, Libanon en Syrië

en nu op Gaza, Libanon en wederom Syrië
door een specifiek deel van die Eerste Wereld: Israël.

W.G. Sebald schreef met De natuurlijke historie van de verwoesting* als een van de weinigen een analyse van het waarom, hoe en waartoe van de geallieerde bombardementen op de grote Duitse steden:
‘De oorsprong van de strategie van het zogenaamde “area bombing“** lag in de extreem marginale positie waarin Groot-Brittannië zich in 1941 bevond’. Europa was van de nazi’s en de fascisten, Amerika hield zich oppervlakkig ‘neutraal’ – het Europese eiland genoot geen steun en had weinig opties dan zich te verdedigen en te proberen om de rest van Europa aan de klauwen van de nazi’s en de fascisten te onttrekken.’***

Op eenzelfde argument grijpt Israël voortdurend terug:

– dat bij monde van zijn (en die van de EU en de VS) ultrarechtse, orthodoxe en racistische politici sinds en zelfs al vóór zijn bestaan**** schermt
met zijn geïsoleerde positie in de regio en in de wereld (‘”dankzij” de Holocaust’)
en met antisemitisme (wereldwijd maar als het zo uitkomt vooral in de regio),
die het land het recht zouden verschaffen op onbegrensde trauma’s
dus op onbegrensde verdediging
‘want’ op ongebreidelde angst en haat voor en wraak op iedereen die als bedreigend wordt ervaren

maar die in dezelfde adem de aanhoudende Nakba (inmiddels genocide) ontkennen.

Duizenden paren kinderschoenen staan voor de duizenden vermoorde kinderen in Gaza.
foto: Sylvia van de Garde

Lees verder Vernietiging om de vernietiging zelf: ‘een hogere poëtische gerechtigheid’. →

Sluiting van Al Jazeera-kantoor in Ramallah: carte blanche aan de Israëlische kolonisten?

22/09/2024BlogA-zone, Al Jazeera, autonoom, B-zone, C-zone, Faber, Gaza, Heidegger, IDF, Israël, Israëlische leger, kritische journalistiek, Netanyahu, Oslo-akkoorden, Palestijnen, Palestijnse Autoriteit, Palestina, propaganda, propagandaminister, Ramallah, Shlomo Karhi, Tahzib-Lie, Von der Leyen, West Bank, Westelijke Jordaanoever, Yesilgözsyntaxisadmin

Israël viel om 3.00 uur plaatselijke tijd (in Nacht und Nebel) het kantoor van Al Jazeera in Ramallah binnen. Ramallah ligt in ‘Zone A’, het deel van de Westelijke Jordaanoever dat zoals afgesproken in de Oslo-akkoorden, onder de, overigens vanwege collaboratie door veel Palestijnen gewantrouwde, Palestijnse Autoriteit (dus niet onder Hamas) valt.
In feite hoort heel de Westelijke Jordaanoever aan de Palestijnse Autoriteit
maar Israël heeft het ‘autonome’ gebied opgesplitst in zones A, B en C – en in B en C resp de ‘veiligheid’ en de ‘controle’ en daarmee de hele zeggenschap overgenomen.
Nu valt Israël dus zone A binnen.

Dat kan en mag van de Eerste Wereld, de enige autoriteit die hier had kunnen en moeten ingrijpen maar die dat – met dezelfde racistische, politieke en religieuze sjablonen die Israël tegen zijn eigen en de aangrenzende Arabische bevolkingsgroepen heeft gecultiveerd tot nationaal erfgoed – nalaat en bovendien haar andersdenkende burgers afstraft.

De Westelijke Jordaanoever is tegen de internationale rechtsorde in beroofd
• eerst van zelfbeschikking
• en nu van een van de weinige nieuwsbronnen

die nog gezichten gaf aan de door Israëlische staatsburgers onderdrukte en gedeeltelijk al uitgemoorde Palestijnse bevolking
en een directe Palestijnse stem hoorbaar maakte in de Westerse wereld waar je moet wroeten naar iets anders dan rijkelijk rondgestrooide Israëlische propaganda in de ‘objectieve’ vaak door (buitenlandse) overheden/bedrijven gesubsidieerde media.

Lees verder Sluiting van Al Jazeera-kantoor in Ramallah: carte blanche aan de Israëlische kolonisten? →

Kon het een vinkje minder? Sakir Khader in Zomergasten.

10/08/2024BlogBredaPhoto Festival, de waarde van een Palestijn, fotograaf, Gaza, geweldsslachtoffer, Israël, Israëlische soldaat, Joris Luyendijk, journalistiek, Magnum Photo, moraal, neutraliteit, oorlogsslachtoffer, Palestijn, Palestina, politiek, Sakir Khader, terroristenlijst, wederhoor, Westelijke Jordaanoever, Westers, white male pig, zeven vinkjes, Zomergastensyntaxisadmin

Met toenemende verwarring heb ik naar Zomergasten 4-8-24 gekeken: de Nederlandse journalist Joris Luyendijk vs. de Palestijns-Nederlandse fotograaf Sakir Khader.
Ik gebruik opzettelijk de term ‘versus’
want de geoliede Zomergastenmachine schokte en schuurde

eerst door Luyendijks ‘ik-was-daar-ik-heb-het-allemaal-gezien-en-meegemaakt-mij-hoef-je-niets-meer-te-vertellen-hoewel-ik-nu-comfortabel-hier-ben’-jeremiade
tot die uiteindelijk bijna verzandde in zijn ‘ik-weet-het-beter-want-ik-hanteer-de-juiste-journalistieke-moraal’-moraal.

Khader moest hem er meermaals op wijzen dat er een belangrijk verschil bestaat tussen hen beiden: Luyendijk verbleef in het Nabije Oosten in relatief rustige omstandigheden dus in relatieve veiligheid om er zijn brood te verdienen tot de hel weer los zou barsten.
Khader is een geboren Palestijn met (dode) familie en vrienden in Gaza en de Westelijke Jordaanoever, wiens Nederlandse paspoort niet reddend zal zijn als een willekeurige Israëlische soldaat hem te pakken of zelfs maar in het vizier krijgt.

De aimabele mens Luyendijk, naar zijn literatuur te oordelen niet gespeend van zelfkritiek en bovendien gepokt en gemazeld als Zomergastenpresentator, leek echter niet los te kunnen komen van zijn…
ja, van wat?

Lees verder Kon het een vinkje minder? Sakir Khader in Zomergasten. →

De Nederlandse en de internationale pers gaan onverschillig om met de genocide in Gaza

03/08/2024BlogAl-Haq, Anas Fteiha, Eerste Wereld, EFJ, ELSC, Gaza, Gerechtshof Den Haag, Hamas, Haniyeh, Iran, Israël, Landgericht Frankfurt, LobbyControl, media, Nederlandse media, NOS, NVJ, Palestijnen, Palestina, protest journalisten, repressie in Duitsland, Robert O. Paxton, schaamteloos, verslavingen, Wereldoorlog, YouTube, YouTube wist filmpjessyntaxisadmin

Vóór alles gaat mijn diepgemeende medeleven uit naar elke naaste van Haniyeh, met mijn bewondering voor zijn niet-aflatende inzet, moed en wijsheid teneinde erkenning van en rechtvaardigheid voor Palestijnen en Palestina te vinden. Tevergeefs.

De schaamteloze combinatie van de NOS op 2 augustus 2024**

Al maanden verbijstert me de oppervlakkige of laat ik het onverschillige of partijdige (maar wat is dan het verschil?) berichtgeving noemen in de belangrijkste* Neder- en buitenlandse media als het gaat over de Israëlische genocide op het Palestijnse volk.

Meestal bestáát die berichtgeving niet, lijken Gaza en de aanhoudende Nakba niet te bestaan – zoals er ook geen Mali bestaat, of Soedan / Darfur of Myanmar – zoals er überhaupt geen door de Eerste Wereld veroorzaakte rampen en oorlogen bestaan die de enorme vluchtelingenstromen op gang brengen waar diezelfde Eerste Wereld zo massaal eensgezind rechts tegen te hoop loopt – nee, te veel moeite: stemt.

De media – want/dus de hele Eerste Wereld – gaan zich kritiek- en schaamteloos te buiten aan feodale topsport, aan massatoerisme (eufemisme voor neokolonialisme), aan consequentieloze gezondheidsverslaving (eufemisme voor doodsangst) en toch toenemende epidemieën (geslachtsziekten, obesitas, corona’s en schurft), aan eet-, festival-, drugs- (o wat erg, al die aanslagen in woonwijken, o wat erg al dat gedumpte chemische afval), koop- en gokverslavingen, aan racisme (eigen blonde witheid eerst), aan verrechtsing (de grootste reactionaire idioten krijgen met publiek geld betaalde zendtijd, gedegen onderzoeksjournalsitiek hoor en zie je ongeveer nooit) en aan complottheorieën – met uitbraken van ‘verdwenen’ kinderziekten als gevolg.

Kortom: de media voeden een wijdverspreide egocentrische honger naar ‘prikkels en ervaringen’ maar vooral naar aandacht en onwetendheid.

Lees verder De Nederlandse en de internationale pers gaan onverschillig om met de genocide in Gaza →

De twee maten van de Eerste Wereld XIII: ‘Mein Erbe nun nehm‘ ich zu eigen’ (Siegfried Rutte)

07/06/2024BlogAl-Masri, Amnesty, antisemitisme, bezette Palestijnse Gebieden, Bikker, Bontebal, Bruins Slot, Eerste Wereld, Gallant, gamechanger, Gaza, genocide, getto, Götterdämmerung, GroenLinks/PvdA, Hamas, Haniyeh, ICJ, internationaal aanhoudingsbevel, Internationaal Stafhof, Israël, Nato, NAVO, Netanyahu, Omtzigt, oorlogsmisdaad, oorlogstuig, Oxfam Novib, Palestijnen, Palestina, PAX, Rafah, Rechter, Rutte, Siegfried, Sinwar, Stoffer, The Right's Forum, Turkije-deal, Tweede Wereldoorlog, Van der Plas, VOC, Westelijke Jordaanoever, Wilders, Yesilgözsyntaxisadmin

Op zich al afgrijselijk onverschillig dat je aan een genocide pas tegen haar einde een consequentie verbindt,
maar de Israëlische inval in Rafah zou voor Rutte een ‘gamechanger’ [sic!] worden.
Nog valser is het als je die belofte loochent omdat je naar een baantje vist waarvoor je instemming behoeft van andere hypocriete sociopaten:
bovenstaand bleek weer één van Ruttes even ontelbare als schaamteloze leugens.
Zelfs nu Netanyahu het een ’tragische vergissing’ noemt dat hij met Nederlands wapentuig een heel tentenkamp vol door hemzelf bijeengedreven vluchtelingen de gruwelijke verbrandingsdood in joeg, en daarmee feitelijk aangeeft dat zijn leger en zijn land tot dergelijke praktijken bereid en in staat zijn en, sterker nog: doorgaan met het offensief*.

Rutte en de hele bestuurlijke top van de Eerste Wereld doen me kokhalzen van weerzin –
net als wij, inwoners van die Eerste Wereld, die onze volgepropte monden houden en gerust gaan slapen
nadat we de herhaling van de genocidale gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog bekeken als betrof het de samenvatting van een voetbalwedstrijd tussen twee buitenlanden.

Maar feitelijk wordt een in een getto opgesloten volk onder onze medeverantwoordelijkheid verhongerd en afgeslacht.**

Zó tergend langzaam dat zich voortdurend mogelijkheden voordoen om het tij te keren,
de agressor buitenspel te zetten en zijn vertegenwoordigers voor de rechter te slepen – maar we laten het voortgang vinden als betreft het inderdaad vermaak.
Sterker: we werken eraan mee.
Al decennia lang creëert en vernietigt de populistisch/neoliberaal/christelijke
Eerste Wereld haar grootste productie:
haar eigen Untermensch – deze keer niet joods of zwart
maar moslim en momenteel óók semitisch
of nog specifieker: Palestijns.

Onder het drogredelijke motto: iemand moet onze openstaande rekening uit 1939-45 betalen
anders ben jíj een antisemiet.

Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld XIII: ‘Mein Erbe nun nehm‘ ich zu eigen’ (Siegfried Rutte) →

De twee maten van de Eerste Wereld IV – Adania Shibli en Duitsland: eine Nebensache im Nachhinein.

05/11/2023Blog1948, aanhoudende Nakba, Adania Shibli, Al Naqba, Ali Abunimah, anti-antisemitisme, antidemocratisch, antisemitisme, antizionistisch, Battle of Nirim, BDS, Ben-Gurion, Berenberg Verlag, Berufsverbote, Carsten Otte, DiEM25, Duitsland, Een klein detail, Eine Nebensache, Elias Khoury, Frankfurter Buchmesse, Ghayath Almadhoun, Haaretz, Haganah-militie, Hamas, Hüseyin Dogru, IHRA, Ilan Pappe, Ilija Trojanow, Israël, Joseph Massad, Judith Butler, Julia Hubernagel, Jürgen Boos, Kulturkammer, Landgericht Hamburg, LiBeraturpreis, Litprom, LTI, Maxim Biller, Nakba, Nan Goldin, Palestijnen, Palestina, Pankaj Mishra, Plan Dalet, Precarious Life, repressie in Duitsland, resolutie 7 nov 2024, sanctelijst Duitsland, Simone Korkus, SZ, taz, The Lab, Ulrich Noller, Victor Klemperer, Wiedergutmachungsabkommen, Yannis Varoufakis, Yotam Feldman, Younes el Harouchisyntaxisadmin

Tijdens de Frankfurter Buchmesse zou op 20 oktober 2023 aan de in Israël geboren Palestijnse auteur Adania Shibli voor haar roman Eine Nebensache¹ de LiBeraturpreis 2023 worden uitgereikt door Verein Litprom⁶ en de Buchmesse zelf. De roman werd uitgegeven door Berenberg Verlag.

Die uitreiking is zonder overleg en voor onbepaalde tijd uitgesteld omdat ‘Hamas Israël heeft aangevallen’, omdat Shibli heeft geschreven over haar Palestijnse volk, omdat ze tegen het apartheidsregime van Israël heeft geprotesteerd en een oproep van de BDS (Boycott, Deinvestment and Sanctions)² zou hebben ondertekend
én op grond van een artikel in een Berlijns progressief dagblad:
op 10 oktober 2023 zette taz bij monde van Carsten Otte de hetze – of deze Rhetorik der Hysterie zoals Ilija Trojanow³ het later noemde – tegen Shibli en haar boek op scherp.

Foto: Sylvia van de Garde

Ik ben sprakeloos en zum Tode betrübt.

Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld IV – Adania Shibli en Duitsland: eine Nebensache im Nachhinein. →

De twee maten van de Eerste Wereld I

11/10/2023Blog1948, 1973, Achille Mbene, Al Naqba, Ami Ayalon, Amiram Levin, anachronistisch, apartheid, Aziz Abu Sarah, Ben-Gurion, bezetting, Biden, Bruins Slot, confessionelen, creationisme, de Israëllobby, de waarde van een Palestijn, Europa, Gaza, Gazastrook, genocide, Hamas, Ilan Pappe, Israël, Israëlische leger, joods-christelijk, Judith Butler, Maoz Inon, Mossad, muon, Nakba, Nederlandse investeerders in Israël, Netanyahu, oorlogsmisdaden, Palestijnse Autoriteit, Palestijnse gebieden, Palestina, Pankaj Mishra, Precarious Life, Rutte, Schreinemacher, staakt-het-vuren, terroristisch, The Lab, The Right's Forum, veiligheidsmuur, VN, Von der Leyen, VS, waarde van een mens., Westelijke Jordaanoever, Yesilgöz, Yoav Gallant, Yotam Feldmansyntaxisadmin

met genocide als gevolg.
of: de waarde van de Palestijnen *

Nota bene:

- niets rechtvaardigt de decennia durende blinde en dove steun aan Israël dat – als erkende staat – mensen- en oorlogsrechten schendt**
- niets maar dan ook helemaal niets rechtvaardigt het schenden van het oorlogsrecht door Israël dat – anders dan Palestina – zich als staat kan voordoen met een internationaal gesubsidieerd staatsleger, en dat internationaal als staat erkend wordt met alle rechten die daarbij horen** ***
- niets rechtvaardigt de bezetting en/of afsluiting van Gaza en de Westelijke Jordaanoever door/aan Israël, vóór of na 6 oktober 2023 ***
- niets rechtvaardigt de weigering om de Palestijnse gebieden als zelfstandige staat te erkennen met alle rechten die daarbij horen. Dit geldt vóóral voor de hele Eerste Wereld, zeker na de Oslo-akkoorden***
- de Eerste Wereld als dominante wereld mag zich schamen over het feit dat zo weinig van haar leden kennis hebben van de achtergronden en bestaansredenen van bezette Andere Werelden en van het verzet van die Andere Werelden tegen die overheersingen – dat gebrek aan kennis is een drijfveer waarop die geschiedenis zich herhaalt.
- niets rechtvaardigt het doodschieten of ontvoeren van burgers

Judith Butler schrijft in haar boek Precarious Life. The Powers of Mourning and Violence over de meer en minder betreurenswaardige doden:

‘Who counts as human? Whose lives count as lives? And finally, what makes for a grievable life?’ *(onderstreping van mij, SvdG).

De keuzes voor het onderscheid komen meestal voort uit religieus-politieke retoriek, gebrek aan solidariteit en uit nationalistische, (neo)kolonialistische en racistische motieven.

De Kameroense filosoof Achille Mbene noemt dit ‘necropolitics’: de macht en zucht van een soeverein bewind om te beslissen wie leeft en sterft, dus wie (on)vervangbaar is.

Kritiek op Israëls apartheidspolitiek van de afgelopen acht decennia die uitmondde in de regelrecht antidemocratische wetten en moorddadige praktijken van Netanyahu en de zijnen, wordt – overigens al zo lang het land zichzelf tot staat heeft uitgeroepen – afgedaan als ‘antisemitisch’, en dat heeft de rest van de wereld de mond gesnoerd met medeplichtigheid aan genocide op de Palestijnen als gevolg. Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld I →