Palestijnse Autoriteit Archieven - Syntaxis Sylvia van de Garde

Israël viel om 3.00 uur plaatselijke tijd (in Nacht und Nebel) het kantoor van Al Jazeera in Ramallah binnen. Ramallah ligt in ‘Zone A’, het deel van de Westelijke Jordaanoever dat zoals afgesproken in de Oslo-akkoorden, onder de, overigens vanwege collaboratie door veel Palestijnen gewantrouwde, Palestijnse Autoriteit (dus niet onder Hamas) valt.
In feite hoort heel de Westelijke Jordaanoever aan de Palestijnse Autoriteit
maar Israël heeft het ‘autonome’ gebied opgesplitst in zones A, B en C – en in B en C resp de ‘veiligheid’ en de ‘controle’ en daarmee de hele zeggenschap overgenomen.
Nu valt Israël dus zone A binnen.

Dat kan en mag van de Eerste Wereld, de enige autoriteit die hier had kunnen en moeten ingrijpen maar die dat – met dezelfde racistische, politieke en religieuze sjablonen die Israël tegen zijn eigen en de aangrenzende Arabische bevolkingsgroepen heeft gecultiveerd tot nationaal erfgoed – nalaat en bovendien haar andersdenkende burgers afstraft.

De Westelijke Jordaanoever is tegen de internationale rechtsorde in beroofd
• eerst van zelfbeschikking
• en nu van een van de weinige nieuwsbronnen

die nog gezichten gaf aan de door Israëlische staatsburgers onderdrukte en gedeeltelijk al uitgemoorde Palestijnse bevolking
en een directe Palestijnse stem hoorbaar maakte in de Westerse wereld waar je moet wroeten naar iets anders dan rijkelijk rondgestrooide Israëlische propaganda in de ‘objectieve’ vaak door (buitenlandse) overheden/bedrijven gesubsidieerde media.

Lees verder Sluiting van Al Jazeera-kantoor in Ramallah: carte blanche aan de Israëlische kolonisten? →

met genocide als gevolg.
of: de waarde van de Palestijnen *

Nota bene:

- niets rechtvaardigt de decennia durende blinde en dove steun aan Israël dat – als erkende staat – mensen- en oorlogsrechten schendt**
- niets maar dan ook helemaal niets rechtvaardigt het schenden van het oorlogsrecht door Israël dat – anders dan Palestina – zich als staat kan voordoen met een internationaal gesubsidieerd staatsleger, en dat internationaal als staat erkend wordt met alle rechten die daarbij horen** ***
- niets rechtvaardigt de bezetting en/of afsluiting van Gaza en de Westelijke Jordaanoever door/aan Israël, vóór of na 6 oktober 2023 ***
- niets rechtvaardigt de weigering om de Palestijnse gebieden als zelfstandige staat te erkennen met alle rechten die daarbij horen. Dit geldt vóóral voor de hele Eerste Wereld, zeker na de Oslo-akkoorden***
- de Eerste Wereld als dominante wereld mag zich schamen over het feit dat zo weinig van haar leden kennis hebben van de achtergronden en bestaansredenen van bezette Andere Werelden en van het verzet van die Andere Werelden tegen die overheersingen – dat gebrek aan kennis is een drijfveer waarop die geschiedenis zich herhaalt.
- niets rechtvaardigt het doodschieten of ontvoeren van burgers

Judith Butler schrijft in haar boek Precarious Life. The Powers of Mourning and Violence over de meer en minder betreurenswaardige doden:

‘Who counts as human? Whose lives count as lives? And finally, what makes for a grievable life?’ *(onderstreping van mij, SvdG).

De keuzes voor het onderscheid komen meestal voort uit religieus-politieke retoriek, gebrek aan solidariteit en uit nationalistische, (neo)kolonialistische en racistische motieven.

De Kameroense filosoof Achille Mbene noemt dit ‘necropolitics’: de macht en zucht van een soeverein bewind om te beslissen wie leeft en sterft, dus wie (on)vervangbaar is.

Kritiek op Israëls apartheidspolitiek van de afgelopen acht decennia die uitmondde in de regelrecht antidemocratische wetten en moorddadige praktijken van Netanyahu en de zijnen, wordt – overigens al zo lang het land zichzelf tot staat heeft uitgeroepen – afgedaan als ‘antisemitisch’, en dat heeft de rest van de wereld de mond gesnoerd met medeplichtigheid aan genocide op de Palestijnen als gevolg. Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld I →