Tagarchief: 1948

De twee maten van de Eerste Wereld IV – Adania Shibli en Duitsland: eine Nebensache im Nachhinein.

Tijdens de Frankfurter Buchmesse zou op 20 oktober 2023 aan de in Israël geboren Palestijnse auteur Adania Shibli voor haar roman Eine Nebensache1 de LiBeraturpreis 2023 worden uitgereikt door Verein Litprom6 en de Buchmesse zelf. De roman werd uitgegeven door Berenberg Verlag.

Die uitreiking is zonder overleg en voor onbepaalde tijd uitgesteld omdat ‘Hamas Israël heeft aangevallen’, omdat Shibli heeft geschreven over haar Palestijnse volk, omdat ze tegen het apartheidsregime van Israël heeft geprotesteerd en een oproep van de BDS (Boycott, Deinvestment and Sanctions)2 zou hebben ondertekend ­
én op grond van een artikel in een Berlijns progressief dagblad:
op 10 oktober 2023 zette taz bij monde van Carsten Otte de hetze – of deze Rhetorik der Hysterie zoals Ilija Trojanow3 het later noemde – tegen Shibli en haar boek op scherp.

Foto: Sylvia van de Garde

Ik ben sprakeloos en zum Tode betrübt.

Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld IV – Adania Shibli en Duitsland: eine Nebensache im Nachhinein.

De twee maten van de Eerste Wereld I

met genocide als gevolg.
of: de waarde van de Palestijnen *

Nota bene:

    • niets rechtvaardigt de decennia durende blinde en dove  steun aan Israël dat – als erkende staat – mensen- en oorlogsrechten schendt**
    • niets maar dan ook helemaal niets rechtvaardigt het schenden van het oorlogsrecht door Israël  dat – anders dan Palestina – zich als staat kan voordoen met een internationaal gesubsidieerd staatsleger,  en dat internationaal als staat erkend wordt met alle rechten die daarbij horen** ***
    • niets rechtvaardigt de bezetting en/of afsluiting van Gaza en de Westelijke Jordaanoever door/aan Israël, vóór of na 6 oktober 2023 ***
    • niets rechtvaardigt de weigering om de Palestijnse gebieden als zelfstandige staat te erkennen met alle rechten die daarbij horen. Dit geldt vóóral voor de hele Eerste Wereld, zeker na de Oslo-akkoorden***
    • de Eerste Wereld als dominante wereld mag zich schamen over het feit dat zo weinig van haar leden kennis hebben van de achtergronden en bestaansredenen van  bezette Andere Werelden en van het verzet van die Andere Werelden tegen die overheersingen – dat gebrek aan kennis is een drijfveer waarop die geschiedenis zich herhaalt.
    • niets rechtvaardigt het doodschieten of ontvoeren van burgers

Judith Butler schrijft in haar boek Precarious Life. The Powers of Mourning and Violence over de meer en minder betreurenswaardige doden:

‘Who counts as human? Whose lives count as lives? And finally, what makes for a grievable life?’ *(onderstreping van mij, SvdG).

De keuzes voor het onderscheid komen meestal voort uit religieus-politieke retoriek, gebrek aan solidariteit en uit nationalistische, (neo)kolonialistische en racistische motieven.

De Kameroense filosoof Achille Mbene noemt dit ‘necropolitics’: de macht en zucht van een soeverein bewind om te beslissen wie leeft en sterft, dus wie (on)vervangbaar is. 

Kritiek op Israëls apartheidspolitiek van de afgelopen acht decennia die uitmondde in de regelrecht antidemocratische wetten en moorddadige praktijken van Netanyahu en de zijnen, wordt – overigens al zo lang het land zichzelf tot staat heeft uitgeroepen – afgedaan als ‘antisemitisch’, en dat heeft de rest van de wereld de mond gesnoerd met medeplichtigheid aan genocide op de Palestijnen als gevolg. Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld I