De genesis van het verraad
Martine van den Berg
Nijgh & van Ditmar BV, 2025
redactie
De actualiteit van dit noodzakelijke boek blijkt ook uit: https://electronicintifada.net/blogs/david-cronin/handwringing-over-jerusalem-eu-aids-colonizers?utm_source=EI+readers&utm_campaign=13f0c22c3c-RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email&utm_term=0_e802a7602d-13f0c22c3c-1431700195
‘Palestine is a stone and a story away’
Een paar maanden nadat Refaat Alareer en zijn familie door Israëlische bommen werden vermoord* – exact twee jaar geleden, op 6 december 2023 in de woning van zijn zus Asmaa bij wie hij een dag eerder introk na de totale vernietiging van zijn eigen huis en nadat hij al wekenlang doodsbedreigingen had ontvangen van Israëlische accounts –
verscheen bij OR Books (NY en London) het aangrijpende If I Must Die – poëzie en proza van deze auteur, dichter, vertaler, activist en professor in Engelse literatuur – een persoonlijk en schrijnend verslag van de Israëlische onderdrukking van en genocide op Palestijnen en hun rechten.
If I must die,
you must live
to tell my story
to sell my things
to buy a piece of cloth
and some strings,
(make it white with a long tail)
so that a child, somewhere in Gaza
while looking heaven in the eye
awaiting his dad who left in a blaze–
and bid no one farewell
not even to his flesh
not even to himself–
sees the kite, my kite you made, flying up above
and thinks for a moment an angel is there
bringing back love
If I must die
let it bring hope
let it be a tale
Alsjeblieft,
laat zijn dood een verhaal worden met een flinke staart: lees het
bij kerstlicht dat niet wordt afgesloten in een warm huis dat niet onder vuur ligt
als inleiding op een – voor ons – nieuw jaar
maar niet nieuw voor de Palestijnen, vrees ik.
‘Don’t forget that Palestine was first and foremost occupied
in Zionist literature and Zionist poetry’
‘If Israel’s apartheid has to be fought,
Israel’s narratieves have to be challenged and exposed.’
Het citaat in de titel van deze blog komt uit ‘O, Earth’, een gedicht dat Refaat in 2012 schreef voor zijn dochter Shymaa (Shaima) die toen ze vijf jaar oud was, na een aanval tijdens de Israëlische ‘Operation Cast Lead’ (Operatie Giet (Afwerpen) Lood (?!))
in 2008-09** met een bibberend stemmetje aan haar ouders vroeg:
‘Who created the Jews?’***
‘I wanted stories to represent life in the face of death,
hope in the face of despair,
and selflessness in the face of horrible selfishness.’
Shymaa, illustrator, werd samen met haar man Muhammad Abd al-Aziz Siyam
en hun drie maanden oude zoon Abd al-Rahman
op 26 april 2024 door de Israëliërs vermoord.
Refaats wens – ‘give birth’ – kwam dus uit,
maar ook maar nét
dankzij Israël en ons.
‘”All the perfumes of Arabia will not”
grace the rot
Israel breeds’****
Lees verder IM Refaat Alareer – ‘If in life I am to hurt / Let my dirt in you give birth’
‘ISRAEL’S RIGHT TO RAPE’
‘Lost in Detention’
‘Slow execution’
‘One of the most violent and oppressive state mechanisms’ (B’Tselem)
Amnesty: ‘EU chief of all cowards’
Volgens Palestijnse organisaties voor gevangenen worden eind januari 2026 ruim drieënnegentighonderd (9300 !!!) Palestijnen gevangen gehouden in Israëlische gevangenissen, de meesten in ‘administratieve hechtenis’ dus zonder aanklacht of proces, laat staan vonnis.
Israël houdt er jegens Palestijnen al decenniua lang een beleid op na van oppakken
wie zich maar aandient:
oud, jong, klein, groot, uit huizen gesleurd
of ‘op heterdaad’ met of zonder een steen in de broekzak van straat geplukt
– als ze niet al standrechtelijk zijn doodgeschoten.
De meestal jonge mannen worden opgepakt zonder relevante reden en ‘verdwijnen’ in Nacht und Nebel in en te vaak levenloos uit gevangenissen
zonder aanklacht, proces of berechting
met dagelijkse vernederingen, verkrachtingen en martelingen**.
Dat gebeurt al decennia lang, met goedkeuring en financiële steun van de Eerste Wereld,
maar deze praktijken werden officieel staatsbeleid
met het aantreden van de extreem-rechtse Itamar Ben–Gvir als minister van Nationale Veiligheid in 2022. Ben-Gvir werd in 2007 in Israël veroordeeld voor racisme en de support aan een terroristische organisatie
Oorlogsmisdadiger, voorzitter van de Israëlische partij Otsma Jehudit (‘Joodse macht’, voorheen de verboden Kach-partij), minister van Nationale Veiligheid onder Netanyahu en kolonist Itamar Ben–Gvir
legaliseerde extreme terreur, wraak- en moordzucht
in en buiten de politiek
en in en buiten het gevangenissysteem
al ver vóór 7 oktober 2023
zoals hij openlijk kolonisten steunt,
elke deal met Hamas boycot
en op 8 december 2025 met een gouden stropje op zijn revers scheldend de doodstraf voor ‘terroristen’ propageert***.
Zijn bevallige vrouw Ayala Ben-Gvir gaf hem voor zijn verjaardag een taart met een gouden strop op de top****.
– Rutte was een van de eersten die een Israëlisch geel lintje (yellow ribbon) op zijn revers droeg. Ik zou nu wel eens ónder zijn revers willen kijken: grote kans dat deze spokesman van de pervers beschaafde Eerste Wereld daar een gouden stropje heeft verborgen
zoals ooit de NSB’ers hun partijspeldje –
waarom, vraag je je af:
net als het grote deel van de Israëliërs (en van de Knesset waar nog drie rechtse politici zich met zo’n stropje hadden getooid) doodt hij wie hij wil wanneer hij er zin in heeft…
wat voor wet heeft hij nodig om zijn almacht te onderstrepen?
Nou,
hij vindt dat Israël zijn gevangenen veel te goed behandelt.
Daarom die grote bek, daarom de strop.
En hij wil met zijn uitgeschreeuwde perverse gedrag laten zien dat de rest van de Eerste Wereld nog even pervers is als in 1939
en even verrot als hij
door stilzwijgend zijn gedrag te accepteren.
Detail van een wandschildering, door een onbekende tekenaar.
ΕΜΣΤ – Museum voor Moderne Kunst, Athene. foto: Sylvia van de Garde
Ben-Gvirs systeem is zelfs zó planmatig verdorven doorgevoerd dat het perverse Israëlische gevangenispersoneel vooral verkracht vlak vóór de gevangene bezoek verwacht van zijn advocaat
– sommige gevangenen smeken hun advocaten daarom om maar niet meer
of ik elk geval minder frequent te komen…
daarmee wordt de vaak laatste en enige band met de buitenwereld verbroken https://www.palestinechronicle.com/slow-execution-palestinian-detainee-dies-in-israeli-prison-fourth-death-in-days/?utm_source=emailoctopus&utm_medium=email&utm_campaign=The%20Palestine%20Chronicle%20Newsletter%2C%20December%2014%2C%202025
en dat geeft de IPS (de Israëlische Gevangenisdienst) carte blanche
om met een gevangene te doen wat ze willen, ook om of alvorens hem te vermoorden.
In juli 2024 werd de prominente Palestijnse arts Adnan Al-Bursh door Israël gearresteerd in het al-Awda-ziekenhuis in het noorden van Gaza.
Vier maanden later werd hij op de binnenplaats van de Sde Teiman-gevangenis***** gesmeten, zo heftig verkracht dat hij enkele minuten later in de armen van mede-gevangenen doodbloedde.******
Met de ene hand heeft Google, omdat Trumpf met sancties dreigt, 700 video’s verwijderd met documentatie over Israëlische oorlogsmisdaden. Het gaat om accounts van Al-Haq, Al-Mezan Centrum en het Palestijnse Centrum voor Mensenrechten (PCHR)*.
Met dezelfde hand steunt YouTube/Google Trumpfs staatsgreep in de VS en daarbuiten – het betaalde Trumpf bijna 25 miljoen om claims en rechtszaken over negatieve berichtgeving te vermijden. Nieuwszender ABC betaalde by the by 15 miljoen om dezelfde reden. Het Amerikaanse ministerie van Justitie kreeg by the bye ruim 200 miljoen aan de broek voor de onderzoeken die het pleegde**.
Met de andere hand ontvangt Google tientallen miljoenen van Israël (IGAA) voor advertenties op YouTube die de hongersnood in Gaza ontkennen***.
‘Vrienden van de klootzak
zijn vijanden van de mensheid’.
Exárchia, 2022.
Foto: Sylvia van de Garde
For the past decade, Israel’s Cyber Unit has openly run operations to convince companies to delete Palestine-related content from platforms such as YouTube The Intercept, Jonah Valdez, Nikita Mazurov –
Dat geldt ook voor kritische nieuwsitems betreffende Trumf en zijn fascistische politiek, zie hieronder (Ordinair Landjepik of: wie heeft de grootste)
Google’s verdienmodel aan het moorddadig Israëlische regime gaat verder dan het braaf verwijderen van video’s; Google slaat voor biljoenen dollars per jaar informatie van Israëls AI-gestuurd 8200-veiligheidssysteem op in speciale databases en Clouds (‘Project Nimbus’), informatie over elke Palestijnse burger of eenieder die als een bedreiging voor het Israëlische regime en de Israëlische ideologie wordt gezien – in feite een dodenlijst, maar ik kan er ook op staan, u eveneens.
Israël verkoopt deze 8200-techniek – die meer is dan dat: het is een systeem, een filosofie – ook aan de Europese en Nederlandse inlichtingendiensten en het Nederlandse leger, en al die bevindingen worden door Google eveneens braaf opgeslagen – zonder consequenties, zelfs zonder enige reputatieschade.
Het betreft informatie over ons doen en laten en ons niet-doen en niet-laten: onze interesses, contacten, bestellingen, wat we vinden en geloven, schrijven en lezen, wat we zeggen en in welke bewoordingen, wie we liefhebben, wanneer we wie spreken en waar, wanneer we ons huis verlaten voor wat en waarom, wat we kopen, consumeren, hoeveel we verdienen en uitgeven, wat de kleur is van onze ogen en van onze overtuigingen…
Of al die door Google tegen forse betaling opgeslagen ‘gegevens’ kloppen of niet
bepaalt 8200 op basis van simpele algoritmen, en die zijn weer afhankelijk van hoe het nationale hemdje waait.
De door Google opgeslagen gegevens waren en zijn mede aanleiding tot Israëls toenemende bombardementen op ‘verdachte 8200-doelen’ in Gaza en op de West-Bank. Zoals de Israëlische journalist Meron Rapoport (+972 Magazine) het formuleert: ‘Vroeger kon de veiligheidsdienst 200 tot 300 doelen per jaar genereren, nu zijn het er 200 tot 300 per uur.’
En wij ‘onschuldige’ Westerlingen blijven in de illusie dat die beker aan ons voorbij zal gaan.
Zie de documentaire The Palestine Laboratory van Antony Loewenstein
https://www.aljazeera.com/video/featured-documentaries/2025/1/30/the-palestine-laboratory-ep-1
en (deel 2):
https://www.aljazeera.com/video/featured-documentaries/2025/2/6/the-palestine-laboratory-ep
Om je kapot te schrikken:
de brief (hieronder) die in 2020 vanuit The Rights Forum door 24 prominente Nederlanders werd gestuurd aan Stef Blok, VVD-minister van Buitenlandse Zaken in Rutte III
– nadat hij al als minister zonder portefeuille (je kunt je machtswellust ook iets intelligenter inkleden) in Rutte II opschepte dat hij ‘een heel ministerie had laten verdwijnen’: dat van Volkshuisvesting en Milieubeheer, opmaat naar het laten verdwijnen van volk en milieu?
De 24 verontruste Nederlanders stuurden de brief uit protest tegen het ‘Peace to Prosperity’-plan voor Gaza van Netanyahu en Trumpf uit 2020,
dat Biden in 2024 kopieerde
en Trumpf in 2025 ‘als nieuw’ weer uit de kast trok.
Steeds oude wijn in nieuwe zakken – hoe zuur de wijn ook was en is en hoe oud die zakken ook waren en zijn.
Er kwamen, mede vanuit The Rights Forum,
sinds 2020 ook steeds meer algemene protesten op gang: tienduizenden mensen riepen in Rode Lijn-demonstraties op tot beëindiging van het Israëlische staatsgeweld en Trumpfs oorlogsretoriek, honderden mensen sloegen wekelijks op pannen om hetzelfde te eisen
maar uiteindelijk moeten we constateren dat zowel de brief
als de demonstraties verstikten in onverschilligheid en onwil.
De wijn is behalve verzuurd ook vergiftigd.
Er moet een verband zijn
tussen het feit dat de kabinetten van Rutte cs. met het uur reactionairder werden
en verzet tegen onrecht even snel verstomde.
Het toont mijns inziens aan
hoe ver Nederland in slechts vijftien jaar tijd onder elke morele nullijn is gezakt
naar een staatje vol duffe, gewetenloze en egocentrische consumenten
die liever in het smerige kielzog van Wilders, Rutte en Yesigöz verzuipen
dan een beetje ‘risico’ lopen voor hun toekomst
– laat staan voor de toekomst van een ander.
Schaamteloos
en daarmee onmenselijk.
Lees verder Het ‘vredesplan’ van Trumpf uit 2020; hoe Nederland meer beest werd dan andere beesten
Vandaag, 13 oktober 2025, liet Israël – in het kader van Trumpfs ‘vredes’plan
en in ruil voor door Hamas nog vastgehouden Israëlische gegijzelden –
negentienhonderdachtenzestig Palestijnse politieke gevangenen ‘vrij’*.
Tweehonderdvijfig van hen kregen ooit – vaak decennia geleden – lange tot
(soms tig-)levenslange straffen,
de zeventienhonderdachttien anderen zijn tijdens de Gaza-oorlog opgepakt;
velen zaten zonder proces soms zelfs zonder aanklacht vast (‘administratieve gevangenschap’).
De door Hamas vrijgelaten gijzelaars lijken (wederom) in redelijke
gezondheid te verkeren ondanks de voedselblokkades;
dat geldt minder of niet voor de door Israël vrijgelaten gevangenen,
die als gevolg van martelingen en opzettelijke uithongering
vaak uitgemergeld en letterlijk gebroken terugkwamen.
Sommigen konden niet lopen of staan.
Ernstiger (?) is het feit dat, terwijl in Israël het vreugdevuur losbarstte,
Palestijnen een pamflet kregen waarop het Israëlische leger de families van vrijgelaten gevangenen waarschuwt geen feesten te organiseren of ‘well-wishers’ te ontvangen om de terugkeer van hun geliefden te vieren –
en voorspelt dat vaders, broers en zonen van de vrijgelatenen – maar bij hen zal het niet blijven – zullen worden gearresteerd en afgevoerd
tijdens blijkbaar al geplande invasies van
en aanvallen op hun dorpen, steden en vluchtelingenkampen
in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever**.
Met andere woorden: Israël heeft het voornemen en het plan om de genocide
voort te zetten en zijn gruwelijke gevangenissen weer te vullen, allang uitgewerkt.
Het wacht op het eerste het beste ‘bewijs’ van onvermogen van de kant van Hamas
om de genocide te volbrengen
– en dat is op 17 oktober (nog geen acht (8!) dagen nadat het verdrag werd getekend)
al het geval:
als gevolg van de duizenden Israëlische bombardementen op Gaza zijn de lichamen van een aantal gegijzelden nog niet terug te vinden,
zoals duizenden Palestijnen ook nog onder het puin liggen.
Afschuwelijk maar voorspelbaar.
Voor Netanyahu’s Israël is het echter een trumpfantelijke reden
om de grensovergang bij Rafah te sluiten
nog vóór die voor de broodnodige hulpgoederen open is geweest.
Hoe slecht kun je zijn?
Tegelijkertijd heeft het Israël (dus Trumpf) koninklijk ‘behaagd’
om ondanks beloftes rond de overeenkomst
honderdvierenvijftig gevangenen niet vrij te laten
maar in exil te sturen, wat neerkomt op gedwongen ontheemding,
naar onbekende bestemmingen.
Albrecht Dürer, Bildnistriptychon von Oswald Krel .
De ‘Wilden Leute’ (waarvan hier één) op de zijpanelen,
staan voor de fabelachtige nakomelingen van Kaïn.
Alte Pinakothek München foto: Sylvia van de Garde
Een van de belangrijkste voorrechten van leven in dit land is het vermogen twee tegenstrijdige gedachten tegelijkertijd vast te kunnen houden. De eerste is de overtuiging dat de natie handelt in overeenstemming met de gerechtvaardigde vechtlust van de underdog. De tweede is het onuitgesproken besef dat de machtigste natie in de menselijke geschiedenis geen underdog is, onmogelijk een underdog kan zijn, maar dat het immense geweld dat in die tegenstrijdigheid besloten ligt, altijd een ander zal treffen.Omar Al Akkad in Op een dag zal iedereen hier altijd tegen zijn geweest, over de VS
maar het geldt natuurlijk voor de hele Eerste Wereld inclusief Israël. De overtuiging gaat zwaar mank aan zijn religieus-superieure oorsprong.
Nu wereldwijd het bewustzijn over en verzet tegen de bezetting van en de genocide in Gaza in zijn ogen gevaarlijk toeneemt, moet Trumpfs (en schoonzoon Kushners) Gazaplan hoop* en enthousiasme bieden aan ‘veel mensen en politici’ (let op het onderscheid) – vinden diverse media.
Ik wil dat nader bezien.
Het plan is niet nieuw, het viel een jaar geleden al als een mager botje uit de bek
van de tandeloze Biden, die het gefaseerd wilde doorvoeren…
Israël blies het in de tweede fase op – straffeloos
maar wel nadat het afgesproken aantal Israëlische gegijzelden
door Hamas was vrijgelaten.
De Palestijnen werden even straffeloos verder uitgemoord.
Trumpf heeft met deze herhaling van zichzelf
(hoe Trumpfer hoe beter, in 2020 noemde hij het plannetje ‘Peace to Prosperity’
waaraan Biden een paar jaar later zijn eigen draai gaf – het mag allemaal wat kosten)
het mes op de keel van Hamas** gezet als ‘an offer they can’t refuse’.
Gaat Hamas niet akkoord met dit afgekloven bot, dan verspeelt het
in veel niet-ingelichte kringen het laatste restje goodwill.
Voor Trumpf betekent dat – als betrof het zijn natuurlijke recht op goddelijke wraak – een voortzetting van de genocide:
‘All Hell, like no one has ever seen before, will break out.’ (En alle gelovigen in hun geldwoestijnen knielen voor dit gouden kalf)
Of, zoals de Nederlands-Iraanse journalist Yaghoub Sharhani het in de Groene vertaalt: ‘Accepteer de deal of draag de hel van het Israëlische vuur.’**
Gaat Hamas wel akkoord, dan tekent het voor zichzelf, voor de Gazanen, voor de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, in Israël en Oost-Jeruzalem en voor de Palestijnen in vluchtelingenkampen, als voor een collectieve zelfmoord.
‘Four words are all that are needed to prove that the West’s supposed leaders are on the wrong side. Those four words are “Europe stands with Israel”. Those four words should forever be synonymous with Ursula von der Leyen.’***
En synoniem met de hele Westerse wereld, jou en mij inbegrepen.
Graffiti in Exárchia, Athene foto:
Sylvia van de Garde
Het plan is vaag en het schuurt aan alle kanten
– beide eufemismen grenzen aan cynisme maar ik weet het even niet anders te formuleren.
‘Ik vraag nergens om’. Exarchia 2021.
Foto: Sylvia van de Garde
Sinds mensenheugenis (in dit land is dat: sinds de VOC)
heeft Nederland geen onderscheid gemaakt tussen politiek, handel, oorlog en moord.
Sinds de kabinetten-Lubbers en vooral sinds de kabinetten van Bolkestein- en Wildersadept Rutte** is het onfatsoen doorgeslagen
naar regelrechte aansturing op oorlog en genocide.
Want je hebt de gemiddelde Nederlander:
uitermate fatsoenlijk, godsvruchtig, politiek correct want racistisch en vooral bedrijvig;
dan heb je een hele poos niets
dan heb je zijn god (= ondanks tientallen kerken toch vooral: geld);
en na heel lang weer niets
krijg je ‘de anderen’:
achterlijk, arm dus minderwaardig, lui, dom en slecht want met een fout geloof of een foute kleur of een foute levensbeschouwing.
Alleen goed als stemvee, als negatief van de eigen godsvrucht
en voor uitbuiting;
zodra die niets meer opleveren
zijn ze verwaarloosbaar tot voorbij het punt van eliminatie.
De gemiddelde Nederlander heeft daar geen enkel probleem mee: blond-blank-blauw
is de driekleur waaronder hij sinds ‘zijn mensenheugenis’
de wereld (lees: andere geloven en beschouwingen (‘heidenen’), ‘lege’ landen, resorts en parken) bereist, opeist, onderwerpt – van schandaal naar schandaal –
aan zijn narcistische, godsvruchtige, patriarchale en vooral racistisch-economische wetten.
Want: Wir wollen uns selbst! zei Heidegger in 1933 al.
SOMO, Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen – onafhankelijk
en zonder winstoogmerk – publiceerde kortgeleden een rapport***waaruit blijkt
dat er in de hele wereld geen land zoveel van Israëls genocide-economie profiteert
als Nederland.
Αssociatieverdragen, internationale wetgeving en onze grote bek over fatsoen ten spijt.
Wat traditie en ‘onze’ VOC-mentaliteit vermag!
Het Committee to Protect Journalists (CPJ)*
lists Israel as ‘A Top Jailer’ of Journalists since 2023
Ik voeg eraan toe:
ruim een eeuw politiek-racistisch geweld.
30 januari 2026:
Zeker negenentwintig (29!) journalisten zitten ergens in Israël gevangen. Farah Abu Ayyash is een van hen, zij zit sinds 6 augustus 2025 zonder aanklacht vast (‘arbitrary detention’), waarvan minimaal 55 dagen in volledige isolatie in een ijskoude cel. Haar familie mag geen contact met haar hebben. Ze wordt dagelijks systematisch en hard geslagen, vernederend naakt gefouilleerd, uitgescholden en gekleineerd.
Lees in mijn blog wat het nog meer betekent om in Israël een gevangene zijn:
https://syntaxis-sylviavandegarde.nl/2025/12/06/israel-voert-een-de-facto-staatsbeleid-van-georganiseerde-en-wijdverbreide-marteling-en-mishandeling-in-gevangenissen-met-goedkeuring-van-ons-westerlingen/
º 28 januari 2026:
het aantal vermoorde journalisten uit Gaza is opgelopen tot zeker tweehonderdzestig, maar vermoedelijk werden meer dan driehonderd journalisten gedood.
28 maart 2026
Libanon
Al Manar-verslaggever Ali Shaib, Al Mayadeen-verslaggever Fatima Ftouni en haar broer, de cameraman Mohammed Ftouni werden door Israël met een gerichte aanval onder vuur genomen in hun auto. Ze zijn dood. https://www.standaard.be/buitenland/libanezen-rouwen-om-drie-journalisten-die-gedood-werden-bij-israelische-aanval/144754116.html
Shireen Abu Akleh Ghofran Harun Warasneh
Mohammed Al Jaja Belal Jadallah
Zaynab Faraj Amal Khalil
Amal Mohammed Shamali Fadi al-Wahidi
Mohammed Qreiqeh Anas Al-Sharif
Mohammed Noufal Ibrahim Zaher
Moaz Abu Taha Moamen Aliwa
Mohammed Al-Khaldi Mariam Abu Daqqa
Hamza al-Dahdouh Salam Khalil
Fatima Hassouna Mustafa Thuraya
Ismail Baddah Suleiman Haijaj
Hussam al-Masri Ahmed Abu Aziz
Samer Abudaqa Mohammad Salama
Mohammed Mansour Hossam Shabat
Assaad Shamallakh Mohammed Fayez Yousef Abu Matar
Hassan Aslih Ibrahim Zaher
Moamen Aliwa Hisham al-Nawajha
Mohammed Balousha Ahmad al-Louh
Ismail al-Ghoul Rami al-Rifi
Ayat Khadoura Samer Abudaqa
Yahia Barzaq* Mahmoud Wadi**
Ismail Abu Hatab Mohammad Salah Qeshta***
Abdel Raouf Shaat*** Anas Ghoneim***
Amal Khali (Libanon) Nermin Haboush (en haar dochtertje Leen) Yahya Sobeih Ahmed Samir Mohammed Wishah
Ahmed Fatima Mohammed Washa
Omar Abu Shawish Fadi al-Wahidi
Ismail Abu Omar Hassan Hamad
en hun tweehonderdvijftig, inmiddels (2026) meer dan driehonderd vermoorde collega’s
Al Jazeera heeft alle namen**** Vaak werden familieleden mee vermoord.
Lees Perfecte slachtoffers van Mohammed El-Kurd voor een terecht boze weergave van de aspecten van de Israëlische bezetting van Gaza en de Westelijke Jordaanoever
en de impact van het grote wegkijken en de grove ontmenselijking door Westerse machthebbers, mogendheden, media, bedrijven en burgers.
Ik heb een paar maanden niet over de walgelijke praktijken van Netanyahu en de zijnen (Trumpf, Rutte, Schoof, Yesilgöz, Merz, Macron, Stoffer, Von der Leyen (‘automatisch verwijderen’), Bikker, Wilders enz. enz.) geschreven omdat ik er geen woorden meer voor vond.
Ik sloot mijn ogen en hield mijn gemak niet, protesteerde roffelend waar ik kon
en keek misselijk naar de smerige lafheid van de Tweede Kamer (die demissionair gewoon haar misse daden vervolgt), naar de EU, de VS en naar de Navo
met hun ahistorische retoriek die het machtsverschil tussen bezetter en bezette opzettelijk totaal ontkent.
Nu heeft ISraël met goedkeuring en geld van bovengenoemde wezens en instituten
de Palestijnse Al Jazeera-journalist en activist
Anas Al-Sharif vermoord
– ‘O o o’ roepen de Nederlandse Tweede Kamer en de EU schijnheilig –
en met hem Mohammed Qreiqeh, Ibrahim Zaher, Mohammed Noufal en Moamen Aliwa, vier Al Jazeera-journalisten die net als Al-Sharif weigerden om de genocide in Gaza te verzwijgen. Mohammed Al-Khaldi, als journalist werkzaam voor het Sahat Media Platform, en Saad Jundiya, een Palestijnse student, werden eveneens om het leven gebracht*.
‘Vrienden van de klootzak
zijn vijanden van de mensheid’.
Exárchia, 2022.
Foto: Sylvia van de Garde
De Hind Rayab Foundation heeft de namen van de verantwoordelijke Israëlische militairen openbaar gemaakt:
https://www.hindrajabfoundation.org/perpetrators
en eist hun onmiddellijke arrestatie.
‘Nou nou,’ roepen de Tweede Kamer en de EU, ‘nou nou – moet dat echt?’
‘Samen maken we Nederland duur
zaambereikbaar voor iedereen’* [schrap van mij, SvdG]
Geachte meneer Koolmees,
Vandaag kreeg ik van u als president-directeur van de NS
(staat / belastingbetaler is voor 100 procent aandeelhouder)
een mail waarin u de verantwoordelijkheid voor de vastlopende CAO-onderhandelingen
dus voor de stakingen dus voor het niet-functioneren van uw bedrijf,
bij uw werknemers en de vakbonden legt.
Een bestuurder onwaardig – maar dat is niet nieuw –:
met goed bestuur was de zaak niet zo abominabel uit de hand gelopen:
onveilige situaties voor uw personeel dat met te weinig collega’s voor te weinig geld
in slecht en smerig materieel dagelijks het vervoer van miljoenen reizigers mag regelen
binnen een verhufterde samenleving
die feitelijk niet anders doet dan in de voetsporen treden van de politiek
– politiek waarvoor uzelf jarenlang verantwoordelijk was omdat u er deel van uitmaakte.
En daaraan dit baantje dankt.
De bange alfa op zijn rotsje?
Een beeldhouwwerk van Viollet-le-Duc
in Château Pierrefonds
foto: Sylvia van de Garde
Lees verder Koolmees (D66) betaalt loonsverhogingen uit eigen zak: ø