Een van de belangrijkste voorrechten van leven in dit land is het vermogen twee tegenstrijdige gedachten tegelijkertijd vast te kunnen houden. De eerste is de overtuiging dat de natie handelt in overeenstemming met de gerechtvaardigde vechtlust van de underdog. De tweede is het onuitgesproken besef dat de machtigste natie in de menselijke geschiedenis geen underdog is, onmogelijk een underdog kan zijn, maar dat het immense geweld dat in die tegenstrijdigheid besloten ligt, altijd een ander zal treffen.

Omar Al Akkad in Op een dag zal iedereen hier altijd tegen zijn geweest, over de VS,
maar het geldt natuurlijk voor de hele Eerste Wereld inclusief Israël. De overtuiging gaat zwaar mank aan haar religieus-superieure oorsprong.

Nu wereldwijd het bewustzijn over en verzet tegen de bezetting van en de genocide in Gaza in zijn ogen gevaarlijk toeneemt, moet  Trumpfs (en schoonzoon Kushners) Gazaplan hoop* en enthousiasme bieden aan ‘veel mensen en politici’ (let op het onderscheid) – vinden diverse media.
Ik wil dat nader bezien.

Het plan is niet nieuw, het viel een jaar geleden al als een mager botje uit de bek
van de tandeloze Biden, die het gefaseerd wilde doorvoeren…
Israël blies het in de tweede fase op – straffeloos
maar wel nadat het afgesproken aantal Israëlische gegijzelden
door Hamas was vrijgelaten.
De Palestijnen werden even straffeloos verder uitgemoord.

Trumpf heeft met deze herhaling van zichzelf
(hoe Trumpfer hoe beter, in 2020 noemde hij het plannetje ‘Peace to Prosperity’
waaraan Biden een paar jaar later zijn eigen draai gaf – het mag allemaal wat kosten)
het mes op de keel van Hamas** gezet als ‘an offer they can’t refuse’.
Gaat Hamas niet akkoord met dit afgekloven bot, dan verspeelt het
in veel niet-ingelichte kringen het laatste restje goodwill.

Voor Trumpf betekent dat – als betrof het zijn natuurlijke recht op goddelijke wraak – een voortzetting van de genocide:
‘All Hell, like no one has ever seen before, will break out.’  (En alle gelovigen in hun geldwoestijnen knielen voor dit gouden kalf)

Of, zoals de Nederlands-Iraanse journalist Yaghoub Sharhani het in de Groene vertaalt: ‘Accepteer de deal of draag de hel van het Israëlische vuur.’**  

Gaat Hamas wel akkoord, dan tekent het voor zichzelf, voor de Gazanen, voor de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, in Israël en Oost-Jeruzalem en voor de Palestijnen in vluchtelingenkampen, als voor een collectieve zelfmoord.

‘Four words are all that are needed to prove that the West’s supposed leaders are on the wrong side. Those four words are “Europe stands with Israel”. Those four words should forever be synonymous with Ursula von der Leyen.’***

En synoniem met de hele Westerse wereld, jou en mij inbegrepen.

Graffiti in Exárchia, Athene foto:
Sylvia van de Garde

Het plan is vaag en het schuurt aan alle kanten
– beide eufemismen grenzen aan cynisme maar ik weet het even niet anders te formuleren.

Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld XVIII: Trumpfs mes op Gaza’s keel en gristelijk Europa’s extase bij de gedachte aan hun hel →