Vandaag, 13 oktober 2025, liet Israël – in het kader van Trumpfs ‘vredes’plan
en in ruil voor door Hamas nog vastgehouden Israëlische gegijzelden –
negentienhonderdachtenzestig Palestijnse politieke gevangenen ‘vrij’*.
Tweehonderdvijfig van hen kregen ooit – vaak decennia geleden – lange tot
(soms tig-)levenslange straffen,
de zeventienhonderdachttien anderen zijn tijdens de Gaza-oorlog opgepakt;
velen zaten zonder proces soms zelfs zonder aanklacht vast (‘administratieve gevangenschap’).
De door Hamas vrijgelaten gijzelaars lijken (wederom) in redelijke
gezondheid te verkeren ondanks de voedselblokkades;
dat geldt minder of niet voor de door Israël vrijgelaten gevangenen,
die als gevolg van martelingen en opzettelijke uithongering
vaak uitgemergeld en letterlijk gebroken terugkwamen.
Sommigen konden niet lopen of staan.
Ernstiger (?) is het feit dat, terwijl in Israël het vreugdevuur losbarstte,
Palestijnen een pamflet kregen waarop het Israëlische leger de families van vrijgelaten gevangenen waarschuwt geen feesten te organiseren of ‘well-wishers’ te ontvangen om de terugkeer van hun geliefden te vieren –
en voorspelt dat vaders, broers en zonen van de vrijgelatenen – maar bij hen zal het niet blijven – zullen worden gearresteerd en afgevoerd
tijdens blijkbaar al geplande invasies van
en aanvallen op hun dorpen, steden en vluchtelingenkampen
in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever**.
Met andere woorden: Israël heeft het voornemen en het plan om de genocide
voort te zetten en zijn gruwelijke gevangenissen weer te vullen, allang uitgewerkt.
Het wacht op het eerste het beste ‘bewijs’ van onvermogen van de kant van Hamas
om de genocide te volbrengen
– en dat is op 17 oktober (nog geen acht (8!) dagen nadat het verdrag werd getekend)
al het geval:
als gevolg van de duizenden Israëlische bombardementen op Gaza zijn de lichamen van een aantal gegijzelden nog niet terug te vinden,
zoals duizenden Palestijnen ook nog onder het puin liggen.
Afschuwelijk maar voorspelbaar.
Voor Netanyahu’s Israël is het echter een trumpfantelijke reden
om de grensovergang bij Rafah te sluiten
nog vóór die voor de broodnodige hulpgoederen open is geweest.
Hoe slecht kun je zijn?
Tegelijkertijd heeft het Israël (dus Trumpf) koninklijk ‘behaagd’
om ondanks beloftes rond de overeenkomst
honderdvierenvijftig gevangenen niet vrij te laten
maar in exil te sturen, wat neerkomt op gedwongen ontheemding,
naar onbekende bestemmingen.
Albrecht Dürer, Bildnistriptychon von Oswald Krel .
De ‘Wilden Leute’ (waarvan hier één) op de zijpanelen,
staan voor de fabelachtige nakomelingen van Kaïn.
Alte Pinakothek München foto: Sylvia van de Garde