‘For the world to look through’
Sigrid Kaag nam eind december 2023 ontslag als demissionaire minister van Financiën in het even demissionaire kabinet-Rutte IV
omdat ze door VN-secretaris-generaal António Guterres benoemd werd
tot ‘Senior Humanitair en Wederopbouwcoördinator voor Gaza’
volgens resolutie 2720 (2023).
In die hoedanigheid kreeg ze de taak om ‘de stroom van humanitaire hulp naar Gaza
te vergemakkelijken, te coördineren en te controleren,
en om de basis te leggen voor de wederopbouw’.
Er was een genocide gaande in een hermetisch afgesloten Gaza
en een steeds meer verknipte Westelijke Jordaanoever,
er werd dagelijks gebombardeerd, zelfs met thermobarische bommen
uit F16’s waarvoor Nederland, ook onder Rutte IV dus onder Sigrid Kaag,
onderdelen leverde,
Palestijnen werden lukraak doodgeschoten of verminkt
door het Israëlische leger en kolonisten
– maar de VN sprak van ‘de stroom van humanitaire hulp’
die ‘vergemakkelijkt’ moest worden, en van een ‘wederopbouw’
waar dagelijks mensen en gebouwen compleet werden weggeblazen,
en Sigrid Kaag ging die stroom van hulp vergemakkelijken:
een krankzinnige ontkenning van een krankzinnige werkelijkheid
– die dagelijks door misdadige Israëlische bewindslieden schaamteloos pervers
werd benoemd en onderstreept – daar was geen woord Russisch aan.
Het maakt Kaag blijkbaar niet uit,
want zoals ze, toen de status van m-p aan haar neus voorbijging,
haar partijleiderschap én het D66-verkiezingsprogramma ogenblikkelijk losliet
voor deftiger ‘bestuurlijke verantwoordelijkheid’
(het ministerschap in weer een tot stranding gedoemd Rutte-kabinet),
zo ruilde ze die bestuurlijke verantwoordelijkheid (of het zinkende schip)
even snel in voor nog minder ruggengraat:
een onmogelijke dus bizarre functie
van speciale coördinator voor wederopbouw en humanitaire hulp in Gaza
van de ‘neutrale’ VN
die haar universele verantwoordelijkheid dankzij veto’s en extreemrechtse politieke druk nooit heeft kunnen nemen,
die dus niet méér is gebleken dan een vlag op de modderschuit
van een door en door corrupte Weltpolitik.
Die ‘speciale’ functie mocht van Kaag duren
tot er in Gaza humanitair, fysiek/materieel én politiek helemaal niets meer viel
te vergemakkelijken of wederop te bouwen –
en gedurende die twee jaar gaf ze gruwelijk weinig commentaar op de genocide,
maar ook dat zal politiek zijn – of een persoonlijke interpretatie daarvan
want dwars door en onverschillig over de massale moordpartijen
die Israël dagelijks in Gaza bedrijft
stapt Kaag nu zonder scrupules in de ‘ondersteunende raad voor vrede,
stabiliteit en welvaart in Gaza’,
onderdeel van de ‘Board of Peace’ van Donald Dagobert Trumpf
– als een non die haar habijt en geloften overnacht verruilt
voor een banale split in een hoerentent – ‘for the world to look through’
in de woorden van Leonard Cohen.
En the world sure looks through.
Wat het Palestijnse volk blijft eten als het aan Trumpf, Kaag en de kiezers in de Eerste Wereld ligt.
Exárchia 2018
Foto: Sylvia van de Garde
