Het morele net sluit zich

rond Palestijnen – rond iedereen.
Israël trekt aan de simmen* en denkt zo te kunnen heersen:
Groot-Israël ligt voor het grijpen
want de rest van de (Eerste) wereld wendt het hoofd af of werkt mee.

Maar Israël en zijn medestanders verliezen met de dag meer mogelijkheden
om zich in het licht van internationaal recht nog ergens voor, in of achter te versschonen:
met elk nieuw initiatief op het gebied van vernietiging en uitroeiing
schuift het land verder onder de swastika van nazi-Duitsland,
binnenkort zal ook de internationale aanhang opgaan in dat helse concept.

Graffiti in Thessaloníki,
foto: Sylvia van de Garde

Op 19 december 2025 diende veiligheidsminister Itamar Ben-Gvir
(leider van de extreem-rechtse, inmiddels nazistisch gebleken Jewish Power Party)
in Knesset’s National Security Committee een wetsvoorstel in
dat de executie van Palestijnse gevangenen regelt:
zonder mogelijkheid tot beroep,
eventueel met een dodelijke injectie**, anders aan de galg***
en, om vertragingen te voorkomen, binnen 90 dagen na een rechterlijke uitspraak.

Voor de administratieve precisie
zou Adolf Eichmann zich niet schamen.

Op 30 maart 2026 is het eerste deel van de wet aangenomen:
doodstraf voor Palestijnen die zijn veroordeeld voor terroristische moord op Israëliërs.
Israël heeft grondwet noch Senaat, de ‘galgenwet’ hoeft door niemand ergens aan te worden getoetst – bewijs voor het vonnis is evenmin van belang.

Feitelijk is deze wet dus overbodig, Israël vermoordt en laat verdwijnen wie het behaagt. De wet is in mijn optiek een dikke uitdagende middelvinger naar de rest van de (Eerste) wereld: wij zijn Gods uitverkorenen**** én jullie slachtoffers:
dus kom maar op als je durft, één woord van tegenspraak en je bent
een antisemiet.

Sidder!!!!

Lees verder Zoek de verschillen II: de galgenwet van Ben-Gvir →