‘Minderjarigen bewust in aanraking brengen met extreme geloofsovertuigingen past niet bij het verlenen van goede zorg’. De religieuze uitjes  die een zorgboerderij naar genezingsdiensten organiseerde waren ‘verwerpelijk, schandelijk en zeer ernstig’*,
concludeerde de Klachtencommissie Landbouw en Zorg, onderdeel van het Instituut voor Agrarisch Recht.

Dit lijkt me een uitermate merkwaardige instantie voor het beoordelen van zorg, laat staan van grensoverschrijdend gedrag in de zorg. Het instituut houdt zich bezig met zaken als pacht en marktordeningsrecht**, en de rol van de genoemde klachtencommissie schijnt (vage site) slechts adviserend…  Is een strafrechtelijke uitspraak over zo veel lichamelijk en geestelijk misbruik hier niet meer op zijn plaats?

Maar in mij rijst ook een andere vraag: is het mogelijk dat dit oordeel, deze principieel getrokken grens door een politiek orgaan, wel wordt uitgesproken over zorg en niet over de politiek zelf?

De christelijke god is wijs
hij heeft alles voorbestemd
en zal zich nooit vergissen

maar wordt er tóch zoiets als een vergissing, een ‘afwijking’ dus een godslastering geboren – niet van het onversneden mannelijke geslacht***, niet onverdeeld heteroseksueel, niet met dezelfde blik, kleur of van hetzelfde religieuze dogma, zonder gemiddelde intelligentie, niet bereid of in staat om de mores van de voorouders te volgen –

dan komt die afwijking minder rechten, minder of geen plek in hun samenleving en minder solidariteit toe, en moet die godvergeten afwijking zo mogelijk naar een godsdienstige genezings- of uitdrijvingsdienst.

Daar zullen godsvruchtige mensen hem/haar/hen duidelijk maken wat de bedoeling van de god is – allemaal voor het zielenheil van de afwijking maar vooral voor het zielenheil van de goed gelovige zelf.

Een onbekende 15de-eeuwse meester in de
Alte Pinakothek in München
foto: Sylvia van de Garde

Dat gebeurt op veel plekken en vanuit verschillende overtuigingen, maar kortgeleden werd dit feest van herkenning in de Nederlandse biblebelt, in Wekerom zelfs, gevierd ten koste van de klanten van een zorgboerderij: kinderen, jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking of stoornis.

De klachtencommissie Landbouw en Zorg (zo ontdek je nog eens waar ons belastinggeld aan wordt gespendeerd) vindt ‘genezings- of uitdrijvingsdiensten als uitingen van extreme geloofsovertuigingen’ echter niet passen bij het verlenen van goede zorg,
en met dat vooruitstrevende standpunt mogen we ons allemaal gelukkig prijzen
– zij het oppervlakkig want het is maar een advies.

Maar hoe zit het met uitingen van extreme geloofsovertuigingen in de politiek –
waarvan deze klachtencommissie deel uitmaakt?

Lees verder De linker- en de rechterhand of: het huwelijk van kerk en staat →