Tagarchief: Bente Becker

De twee maten van de Eerste Wereld XV: confessionelen, rechtsradicalen en ‘vergissingen’ tegen Nederlanders met een migratie-achtergrond

Het is zover:
de Tweede Kamer heeft de tweedeling in de maatschappij tot streven gemaakt door in groten getale een motie aan te nemen van Bente Becker (39, woonplaats Wassenaar, coalitiepartij VVD, vroeger het hulpje van onbenul Henk Kamp), waarin wordt opgeroepen om ‘gegevens over religieuze en culturele normen en waarden van Nederlanders met een migratieachtergrond te gaan bijhouden’.

Het toeslagenschandaal is na al die jaren nog niet voor een derde afgehandeld of de kabinetsleden (inclusief Omtzigts NSC en Leijtens SP) gooien al een volgend algoritme in hun antidemocratische strijd om groepen burgers  als criminelen apart te zetten.

Sommige voorstemmers hebben inmiddels spijt van hun ‘ondoordachte’ actie, maar wat kan er ondoordacht zijn als de formulering van de motie weinig ruimte laat voor een andere interpretatie dan die van ongrondwettelijke tweedeling en racisme?

Een staat, en helemaal een democratische rechtsstaat op basis van een grondwet,
mag nooit rechte- of rechterloos individualiseren, demoniseren en uitsluiten.
Geen enkeling, geen groep.
Nooit.
Anders zakt die staat door zijn constitutionele ondergrensgrens
en dan is alles mogelijk.

Wat is hier in vredesnaam gaande?

 

 

 

Exárchia, Athene.
foto: Sylvia van de Garde
(λαθος = fout)

 

Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld XV: confessionelen, rechtsradicalen en ‘vergissingen’ tegen Nederlanders met een migratie-achtergrond

De twee maten van de Eerste Wereld XIV: besmeurde vlaggen van de anti-antisemiet*

Schoof, Wilders, Van Weel, Yesilgöz, Vroonhoven, Boswijk, Van der Plas, Bontebal, Halsema, Willem-Alexander:
heel minder of meer extreemrechts Nederland heeft eindelijk de stok gevonden om de ‘anti-antisemiet’ van zichzelf aan op te hangen
als een vlag aan een modderschuit.

Alle bestuurlijke vingers en oordelen wijzen standrechtelijk en zonder alle feiten mee te nemen op de ‘onaangepaste’ in ‘onze’ samenleving;

de overheden en de conformistische media verzwijgen het bedoelde zelfstandige naamwoord, dat lieten ze laf de Maccabi-hooligans scanderen: ‘Arabs!’
In de aanloop naar een ‘sportieve’ wedstrijd tegen een Amsterdamse voetbalclub: ‘We’ll fuck the Arabs‘, ‘Fuck Palestine‘ en ‘No children left in Gaza‘.
Onder politiebegeleiding.

De avond ervóór hadden De Maccabi-hooligans gewapend met stijgerbuizen, stukken hout en broekriemen onder politiebescherming en racistische leuzen scanderend minimaal één Palestijnse vlag van een huis getrokken, bewoners geïntimideerd, een andere Palestijnse vlag verbrand en een taxichauffeur en zijn auto gemolesteerd. Toen meerdere taxichauffeurs verhaal kwamen halen, trokken de hooligans zich onder politiebescherming terug in het casino. Eén hooligan riep, omgeven door niet-ingrijpende agenten: ‘Fuck you terrorists! Sinwar** die! Everybody die! Terrorists die!’.
Veel hooligans verzamelden zich op de Dam en staken rookbommen af.
De volgende dag (Halsema had een pro-Palestinademonstratie aldaar verboden) vertrokken de Maccabi-hooligans – opnieuw ‘We’ll fuck the Arabs‘, ‘No children left in Gaza‘ en ‘Fuck Palestine‘ scanderend – onder politiebegeleiding naar het stadion, waar ze de minuut stilte voor de catastrofale ramp in Spanje verstoorden.

Qua opzet en doel laat dit allemaal weinig te gissen over: dit waren de pure provocaties en extreme grensoverschrijdingen waar Israël zich al decennia in mag oefenen en uitleven: provoceren op steeds gruwelijker manieren tot een reactie volgt
die dan (met Westerse extreemrechtse ‘anti-antisemitische’* toestemming) bloedig kan worden onderdrukt en afgemaakt.
Genocidaal.

Hier zie je maar weer:
‘Terrorisme gaat vooral (en dat is geen bijzonder scherpe analyse) over iemands politieke motivaties, niet over iemands daden. Het gaat om ras, religie en retoriek’.
Mohammed El-Kurd, Perfecte slachtoffers. Uitgeverij EPO, 2025.

 

Duizenden paren kinderschoenen staan voor de duizenden vermoorde kinderen in Gaza.

foto: Sylvia van de Garde

Lees verder De twee maten van de Eerste Wereld XIV: besmeurde vlaggen van de anti-antisemiet*