‘We’ zijn geschokt: opa Bernhard heeft weer eens gejokt:
hij was wél lid van de NSDAP (partijnummer 2583009)*,
en de opportune ijdeltuit heeft het bewijs van zijn grove leugen
als sliep-uit in zijn archief laten zitten.
Zielig als het niet zo hufterig was,

schaamteloos en laf

van hem, van zijn schoonmoeder, van zijn vrouw, van zijn (aangetrouwde) kinderen en van zijn (aangetrouwde) (achter)kleinkinderen
die zichzelf allemaal verantwoordelijk en megalomaan genoeg vonden en vinden om staatshoofd te spelen mocht het lot met het geld op hen vallen,
maar die zogenaamd geen weet hebben van de misselijk makende daden en gruwelideeën van hun primaire naaste…???

Wat heeft deze bedrieger voor, tijdens en na de oorlog precies uitgevreten?
Hoe (geloof)waardig blijft een staatshoofd dat bed, opvoeding en (dus) geweten deelt/deelde met een overtuigde nazi –
ook al heeft hij haar daarvoor ongenadig gestraft…

Nein,
opa was een schavuit, een ‘deugniet’ een rokkenjager en vooruit: een schuinsmarcheerder, een geldwolfje, een corrupt geldwolfje, misschien zelfs een helertje van roofkunst en wapens, en een beetje een aanrander, nou ja: een verkrachter,
ja een schurkje ha ha ha maar

**

Hoe verhoudt dit gegeven zich tot het huidige hierover zwijgende staatshoofd,
zijn echtgenote met eenzelfde achtergrond
en hun oudste dochter?
Wie neemt de verantwoordelijkheid voor deze leugens?

–––––––––––––––––––––––––––––

* Dat wist het oorlogskabinet al, schreef NRC-Handelsblad in 2010.
Gerard Aalders bracht het in 1996 naar buiten.

** Naar het omslag van de onvolprezen schokkende studie:
Opa war kein Nazi. Nationalsozialismus und Holocaust im Familiengedächtnis.
Harald Welzer, Sabine Moller. Fischer Taschenbuch, 2014.