Elk land heeft de leider die het verdient, zei een Franse conservatief die zich tegen de Verlichting en tegen de Franse Revolutie verzette.

‘Als Israël Rafah aanvalt,’ mijmert m-p Rutte demissionair en met één poot in de Navo,
‘is dat een gamechanger voor het kabinet.’

Áls?
Rafah is aangevallen, Rafah wordt al maanden, al jaren door Israël aangevallen*.
De rest van Gaza ligt helemaal plat, inwoners zijn vermoord of verdreven – waarom is ‘als Israël Rafah’ ineens de ‘gamechanger’? Waarom wacht Rutte op de vernietiging van die laatste vluchtplaats?

Duizenden paren kinderschoenen staan voor de duizenden vermoorde Palestijnse kinderen
foto: Sylvia van de Garde

We laten deze opmerkelijke ‘onachtzaamheden’ net als de totaal ongepaste
en voor een m-p gruwelijk woordkeuze voor wat ze zijn: pervers.

Want Ruttes interpretatie van de categorische imperatief van Kant*** laat ook zien hoe loos humane beloften uit zijn mond zijn:
terwijl hij schaamteloos zijn krokodillenmedelijden uitvent boven zijn gele lintje (tegen endometriose? blaaskanker? suïcide? voor/tegen hoop? – bij een hond betekent het lintje dat het dier afstand nodig heeft… veel later begreep ik dat het gele lintje betekent dat de drager de door Hamas gegijzelde Israëliërs gedenkt)
hongert Israël Gazanen uit, ontvoert, gijzelt, martelt, verkracht en vermoordt ze in officiële en onofficiële gevangenissen, bombardeert de overlevenden met F-35’s die Nederland faciliteert en weet heel de wereld dat als de ‘game’ écht verandert – ‘hoi, hoi: áls… (word ik opperhoofd van de nato dan heb ik hier geen actieve herinnering meer aan’) – Nederland niet één F-35-onderdeel meer aan Netanyahu’s moordmachine mag leveren en  geen Uzi van Netanyahu meer mag kopen;
zaken die ondanks maningen van de ICJ tot op de dag van vandaag desnoods via sluiproutes doorgang vinden****

Lees verder Demissionair m-p Rutte stelt een grens aan zijn ‘game’ met Israël en Gaza →