2 augustus 2023
Het OM verklaart de aangifte van een vrouw tegen vier leden van studentencorps A.S.C./A.V.S.V of tegen het corps als geheel, niet ontvankelijk. De aanklacht betreft toespraken waarin vrouwen ‘hoeren’ en ‘sperma-emmers’ werden genoemd en waarin ‘mannen’ werden opgeroepen om ‘de nekken van vrouwen te breken om [er sic!] hun lul in te steken’. Het OM beweert zonder schaamte dat de feiten niet strafbaar zijn omdat ‘groepsbedreiging wegens geslacht’ niet als grond wordt genoemd in het wetsartikel betreffende groepsbelediging (art. 137c in de Titel V van het Wetboek van Strafrecht).*
Het wetsartikel 137d (strafbaarstelling van aanzet tot haat en discriminatie ook wegens geslacht) heeft het OM voor eigen gemak buiten beschouwing gelaten.
Foto: Sylvia van de Garde
Op diezelfde dag beslist de Raad van State dat er vóór het toepassen van spouwisolatie beter gecontroleerd moet worden of er vleermuizen in de spouw zitten, en dat baseert de Raad op de ‘zorgplicht’ in de Wet natuurbescherming.
Op diezelfde dag worden ook zeven leden van Extinction Rebellion veroordeeld tot taakstraffen van 30 tot 60 uur omdat ze twee keer opriepen tot deelname aan een wegblokkade: ‘Ze plaatsten welbewust berichten op sociale media om zoveel mogelijk mensen te mobiliseren’. Het OM eiste hogere straffen.
Eerder werden leden van Extinction Rebellion zelfs preventief aangehouden.
Het verschil tussen de zaak tegen de corpsballen en de zaken tegen de klimaatactivisten lijkt dus ‘media’, maar
de corps-oproep tot algemeen mannelijk geweld tegen vrouwen (‘nekken breken om [er] hun lul in te steken’) is in de sociale en asociale media vaker openbaar gemaakt dan de oproep tot de eenmalige blokkade door Extinction Rebellion.
Het verschil tussen de zaak tegen de corpsballen en de Wet natuurbescherming is de ‘zorgplicht’: die geldt niet voor vrouwen – zij mogen wel worden ondergespoten.
Elke dag worden wereldwijd traceerbaar tweehondervierenzeventig (274!) vrouwen vermoord omdat ze vrouw zijn; in het zo geciviliseerde Nederland een in de acht dagen. Maar in de ogen van het OM is dat totaal ondergeschikt aan ‘haar’ letter van de wet en is er geen noodzaak tot enige zorgplicht.
Bijna de helft van alle vrouwen maakt in haar leven fysiek en/of seksueel geweld mee. Me too.
Eén op de tien vrouwen werd en wordt verkracht, ook in Nederland. En de wet maakt vervolging van de dader vrijwel onmogelijk.
In Nederland staat abortus – het recht van vrouwen op een eigen lichaam en leven – nog steeds in het strafrecht. Zelfs als die abortus volgt op een verkrachting.
De vrouw is – met het kind – de voetveeg van de patriarchale samenleving, en als mannen in Nederland het ‘nodig hebben’ om vrouwen te bedreigen, te kleineren, te verkrachten of te vermoorden, mogen ze dat openlijk propageren, is er niets wat ze tegenhoudt en worden ze hooguit maar zelden achteraf gestraft. En hooguit naar de letter van de wet.
Een man voor een man en een corpsbal voor een corpsbal: het OM zit er blijkbaar vol mee
en het corps ís er om elkaar te beschermen, hogerop te helpen en dus om samen de ‘rest’ te verneuken, nietwaar? Met arrogantie, dreigementen, leugens, cover-ups, papa en zijn advocatenvriendjes en ons-die-ons-kent.
We zijn vogelvrij, vrouwen, niets nieuws onder de zon. En proberen we eens een ander licht te laten schijnen, dan bombardeert het alomtegenwoordige corps in de gedaantes van overheid, sm en OM ons wel weer naar de Middeleeuwen terug.
*Mindfucker – of de gedachtegang van een corpsbal:
bij wet van 14 november 1991 (laatste wijziging van 137c Sr) werd een extra grond voor groepsbelediging ingevoerd: belediging op basis van seksuele geaardheid. Anders dan in het artikel inzake aanzetten tot haat (137d Sr) werd belediging op basis van sekse NIET strafbaar gesteld. De minister van Justitie achtte het laatste niet noodzakelijk omdat discriminatie van vrouwen voornamelijk te wijten zou zijn aan ‘opvattingen over de rol van de vrouw in de maatschappij’ – opvattingen op grond waarvan vrouwen al eeuwen worden gediscrimineerd en verkracht.
De minister in kwestie is de heer Ernst Hirsch Ballin van het CDA in het kabinet Lubbers III-Kok, en lid van het de Leidse Minerva-sociëteit (hoewel hij in Amsterdam studeerde). Een corpsbal in het kwadraat, dus. Fuck Ernst Hirsch Ballin
opdat hij het zelf eens voelt.
foto’s: Sylvia van de Garde
–––––––––––––––––––––––––––
Lees: https://www.groene.nl/artikel/de-stront-van-de-baas-eten
Augustus 2024:
Amalia gaat toch maar wel bij het Amsterdamse corps – principes zijn hooguit mondvulling, nietwaar, en uitverkorenen hebben die niet nodig.
Bovendien zoekt soort soort of: ‘Eindelijk weer onder ons’ is de vaste overtuiging van haar beste vriendin Beatrix als die de deuren voor het volk weer kon sluiten.
Vanaf nu schaart ook het sneue kroonprinsesje – straks staatshoofd (mits ze haar nek niet breekt) – zich onder het selectieve legertje zelfbenoemde sperna-emmers.
Driewerf hieperde sliep – uit!