De gesprekken zijn bijna onvermijdelijk: zelfs op feestjes hoor je zorgen
over de gevolgen en gevaren van ons vervuilde internet.
Overal, of het nou Google betreft of andere zoekmachines met hun AI,
de nog steeds wereldwijd gebruikte sites van Facebook, LinkedIn en Instagram
of de krankzinnige ‘handigheidjes’ als Whatsapp, Tiktok en X
– soms met foto’s van kinderen die via ‘het web’ (die term kun je letterlijk nemen) –
en de o zo dom geprezen AI op pornosites of erger kunnen belanden…
– overal stuit je op anonieme boodschappen vol onwaarheden, desinformatie en leugens,
Uh huh, het is een groot gevaar, maar ja, wacht even ik maak even een foto
want ja… de gezinsapp is zo gemakkelijk en de ziekenhuis-, verzekerings- en bankapp, de vriendenapp want iedereen gebruikt die ook en ons gebeurt dat toch niet en de kinderen zijn écht zo schattig en ik ben zo trots
en heb echt geen Fomo hoor, maar ik
ping ping… ben als de dood dat ik
ping ping… waar was ik ook alweer gebleven
ping ping… even kijken
ping ping – o ja dat ik
ping ping… iets ping ping…
mis
En zo rollen we naar een leven waarin alles voor de zwijnen ligt
en niets meer verifieerbaar is op enig gehalte van waarde
– om het woord ‘waarheid’ aan leugenaars als Google, Trumpf, Rutte, Poetin, Von der Leyen en Meloni, Jetten, Keijzer, Yesilgöz, Wilders
en Van Weel (en de hunnen)
te weerhouden.
Maar intussen groeit het gevaar
Graffiti in Exárchia, Athene
foto: Sylvia van de Garde