Alle ministers van BZ negeerden juridisch advies omtrent de genocide.

Een inwoner van Gaza klaagt Rutte, andere Nederlandse politici en bedrijven officieel aan voor hun vermeende betrokkenheid bij de genocide

Geen verrassing voor wie de Nederlandse politiek ook maar een beetje volgde, in de afgelopen zestien jaar: na antiheld Balkenende
leverden de vier neoliberale kabinetten van teflon-Rutte Nederland eerst uit aan hun eigen pluche
en daarna aan de twee meest rechtse kabinetten ooit.

Met hun koffertjes vol racistisch en vooral christelijk VOC-opportunisme trokken en trekken de neoliberale vertegenwoordigers al die jaren ten strijde tegen HET GROTE GEVAAR
– bij gebrek aan communisme en in devote navolging van Bush jr. met zijn oorlogsindustrie werd dat de islam,
later meer specifiek: Hamas: bedreiging van het Westers kapitalisme
maar gepresenteerd als de ‘antisemitische’ bedreiging van het door joodse bewoners tijdelijk – het land zal ooit door de ware messias aan de ware christelijke mens worden toebedeeld (over antisemitisme gesproken) – geroofde land.

wat trouwens ook de Enige Juiste God dient omdat met de bommenregen zoveel mogelijk geassimileerde diaspora-joden richting het ‘veilige’ nabije Oosten worden gedirigeerd – voorwaarde voor de terugkeer van de christelijke messias.

Tot dat jubeljaar verhoogt kapitalistisch-christelijk Nederland zijn welvaart met de verkoop en doorvoer van oorlogstuig
– inclusief verkrachtende gevechtshonden –
aan dat geroofde land

Waar elke Nederlandse clementie met anders-gelovigen die tegen gruwelijke dictaturen vechten – Palestijnen, Syriërs, Oeigoeren, Afghanen, Iraniërs, Irakezen, Soedanezen, Myanmarezen –
van staatswege niet eens wordt overwogen
en hulp van gewone staatsburgers wordt afgestraft als zijnde pro-IS of algemener: pro-terrorisme,

werd en wordt hulp aan het al decennia genocide plegende Israël van staatswege christelijk bejubeld, zelfs georganiseerd en beloond:
vrijwilligers stroomden en stromen toe om arme uit Europa verdreven Holocaust-overlevenden (die het voor- en naoorlogse Israël liever zag creperen dan komen, en die eerst in koloniale kibboetsim binnen de groene lijn, daarna in dito kampen in de bezette Palestijnse Gebieden werden weggestopt) te helpen ‘een bestaan op te bouwen’

terwijl achter en voor de schermen voor biljoenen aan wapenarsenaal werd geritseld en ontwikkeld om oorlog na oorlog uit te lokken ter verdediging van ‘een land vol slachtoffers’

met als wonderbaarlijke bijvangst: de verdediging en bescherming van de ‘vrije’ – lees: kapitalistisch-christelijke – Eerste Wereld.
Een goedgelovig mes snijdt altijd aan twee kanten.