De opmaat naar de laatste twee maten van de Eerste Wereld VIII: het bombardement op Rafah. NU.

Een verontruste Eerste Wereld ‘verbiedt’ deportatie van Gazanen
en spreekt daarmee hun doodvonnis uit.

 

 

 

 

foto: Sylvia van de Garde

 

De misselijkmakende  arrogantie en geweldslust van racistisch Israël en de ziekelijke instemming van de Eerste Wereld vinden dit weekend hun cynische hoogtepunt in het bombardement van Raffah.

Maar dat is niets vergeleken met de files naar Europa’s laatste skigebieden of met de clinches over carnavalsmuziek.

Met Nederlands wapentuig worden de anderhalf miljoen al naar Rafah verdreven Gazanen afgemaakt als de beesten die de Eerste Wereld bij monde en handelen van Israël van hen heeft gemaakt.
En wederom reageert die Eerste Wereld geveinsd ‘geschokt’ en denkt wat te moeten zeggen dus waarschuwt het Israël:
geen deportaties meer!

Nou, dat zal Israël in zijn oren knopen: de Gazanen worden ter plekke afgeslacht.
Net als de Palestijnse tiener Layan Hamadeh, haar zesjarige nichtje Hindi Hamadeh en de reddingswerkers van de Rode Halve Maan die hen wilden bijstaan toen ze tijdens hun vlucht uit Gazastad op een bemande Israëlische tank stuitten: gewoon afgeschoten
door soldaten van Israël, vaak niet veel ouder dan Layan.

Zo krijgt de Eerste Wereld haar perverse zin:
smerig wapentuig verkocht,
in de praktijk (Gaza) geteste en uitstekend bevonden wapens aangeschaft en
haar kapitalistische heilsbijbel in weer een stukje wereld veiliggesteld
– de verarmde Gazanen met hun verkeerde god waren toch al slechte afnemers.

Een genocide op dít zelfde moment van de Nederlandse dagelijksheid
dankzij de gristenen Chris Stoffel en Bruins Slot, de vleesgeworden neoliberale leugen Rutte, de links-rechts dragende gristen Wopke Hoekstra, de neoliberale mama Schreinemacher, de ingevallen neoliberaal Van Leeuwen en de hippe Olongren.

Maar laten we ons niet vergissen:
de medeplichtigheid aan deze genocide treft ons allemaal.
Of we er weet van hebben,
opzettelijk wegkijken in gebedenboekjes, festivals, spelletjes of andere verslavingen
of voor ons persoonlijke zielenheil een god maken of vermoorden:
deze genocide kleurt onze dag en onze toekomst
rood van  bloed en schaamte,
zwart van schuld en groeiende uitzichtloosheid.

Ons ‘Nooit Meer’ is verkwanseld met een hand op de bijbel
en de andere op onze portemonnee:
opdat uw rechter weet wat uw linkerklauw doet.

Nederland op zijn smalst? Nee.
Op zijn diepst? Vast niet.
Op zijn laatste benen? Welnee, we kopen zo weer nieuwe.
Nederland op zijn smerigst. Dat wel.